ترکیب شیمیایی برگ گردوی ایرانی: اثر نیتروژن و پتاسیم | ||
| تحقیقات کاربردی خاک | ||
| مقاله 7، دوره 6، شماره 1، 1397، صفحه 73-84 اصل مقاله (761.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| ناصر برومند1؛ مجتبی مقبلی* 2؛ اسحاق مقبلی3 | ||
| 1دانشیار گروه علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| 2دانشجو دکتری | ||
| 3دانشجوی دکتری باغبانی | ||
| چکیده | ||
| گردوی ایرانی (Juglans regia L.) یکی از مهمترین خشک میوه‌ها می‌باشد که از آسیای مرکزی به ویژه ایران منشا گرفته است. بر اساس آخرین آمار فائو کشور ایران با سطح زیر کشت 65000 هکتار و تولید 170000 تن گردو، چهارمین تولید کننده گردوی جهان است. افزودن صحیح عناصر غذایی به خاک بیشترین اثر را بر رشد و عملکرد گردو دارد. در این میان نیتروژن و پتاسیم از جمله عناصر مهم در تغذیه گردو بوده و مصرف بهینه این عناصر از نظر اقتصادی و همچنین عملکرد گردو مهم است. آزمایش به صورت فاکتوریل با سه سطح نیتروژن (صفر، 200 و 400 کیلوگرم در هکتار سولفات آمونیوم) و سه سطح پتاسیم (صفر، 150 و 300 کیلوگرم در هکتار سولفات پتاسیم) در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی و در چهار تکرار در روستای بندر گردشگری انجام گرفت. نتایج نشان داد کاربرد نیتروژن اثر معنی داری بر غلظت نیتروژن، فسفر، کلسیم و عناصر کم مصرف ( آهن، مس، منگنر و روی) در برگ داشت. افزایش مصرف نیتروژن موجب افزایش معنی دار غلظت نیتروژن، فسفر، آهن، منگنز، مس و روی شد، اما موجب کاهش غلظت پتاسیم و کلسیم در برگ گردید. مصرف پتاسیم نیز اثر معنی داری بر غلظت پتاسیم، فسفر، کلسیم و منگنز در برگ داشت. با افزایش مصرف کود سولفات پتاسیم غلظت نیتروژن و کلسیم برگ کاهش پیدا کرد که نشان دهنده رابطه آنتاگونسیم بین این عناصر است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| تغذیه؛ عملکرد؛ سولفات آمونیوم؛ سولفات پتاسیم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,566 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,938 |
||