اثر باکتریهای ریزوسفری محرک رشد گیاه و سیدروفور بر توزیع شکلهای شیمیایی روی در خاک و جذب آن توسط ذرت | ||
| تحقیقات کاربردی خاک | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 2، 1394، صفحه 1-17 اصل مقاله (823.46 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| حمیده نعمتی1؛ محسن حمیدپور* 2؛ پیمان عباس زاده3؛ حمیدرضا روستا4 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم خاک دانشگاه ولی عصر رفسنجان | ||
| 2دانشیار گروه علوم خاک دانشگاه ولی عصر رفسنجان | ||
| 3استادیار گروه علوم خاک دانشگاه ولی عصر رفسنجان | ||
| 4استاد گروه علوم باغبانی دانشگاه ولی عصر رفسنجان | ||
| چکیده | ||
| موفقیت در امر گیاه پالایی خاکهای آلوده به فلزات سنگین تا حد زیادی به فراهمی زیستی آنها بستگی دارد. برای بررسی برهمکنش سیدروفور DFOB (0، 70 و 140 میکرو مول دسفرواکسامین بر کیلوگرم خاک) و جدایههای مقاوم به فلزات باکتری سودوموناس (p19, p18, p15, p0) بر تجمع روی در ذرت و تغییرات گونهبندی شیمیایی آن، نمونههایی از یک خاک آلوده به روی به گلدانهای یک کیلوگرمی منتقل شد. گیاهان بعد از 60 روز برداشت شدند. نتایج نشان داد تلقیح باکتریایی گیاهان، غلظت روی در اندام هوایی گیاه را افزایش داد. همچنین اضافه نمودن 140 میکرومول سیدروفور بر گیلوگرم خاک به گیاهان تلقیح شده با جدایه p15، غلظت روی در ریشه گیاه را در مقایسه با شاهد به طور معنیداری افزایش داد. جذب روی نیز در گیاهان تلقیح شده با جدایههای باکتریایی به طور معنیداری افزایش یافت. با کاربرد سیدروفور غلظت روی قابل استخراج توسط DTPA در خاک افزایش یافت. کاربرد سیدروفور و تلقیح جدایههای باکتری، غلظت روی پیوند شده با کربناتها را بهطور معنیداری کاهش و غلظت روی محلول را افزایش داد. براساس نتایج این پژوهش، کاربرد لیگاند سیدروفور به همراه جدایههای مقاوم باکتریایی میتواند فراهمی زیستی روی را در خاک افزایش دهد که این موضوع از اهمیت زیادی در گیاه پالایی خاکهای آلوده برخوردار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلودگی خاک؛ فلزات سنگین؛ گیاهپالایی؛ سیدروفور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,843 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,443 |
||