باززایی درون شیشه‌ای گیاه سپستان (Cordia myxa L.) به روش اندام‌زایی مستقیم | ||
| پژوهش و توسعه جنگل | ||
| مقاله 11، دوره 5، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 657-672 اصل مقاله (1.84 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30466/jfrd.2019.120801 | ||
| نویسندگان | ||
| هما بساک1؛ محمدحسین دانشور2؛ محمدرضا صالحی سلمی* 2؛ امین لطفی جلال آبادی3 | ||
| 1گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی خوزستان | ||
| 2گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، خوزستان | ||
| 3گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش، دستورالعمل سریع و کارآمد باززایی درونشیشهای گیاهکهای سپستان با استفاده از ریزنمونههای مختلف بررسی شد. در این پژوهش از آزمایشی جداگانه برای بهینهسازی شاخهزایی، یک آزمایش برای پرآوری و یک آزمایش ریشهزایی استفاده شد. طرح آماری مورد استفاده در آزمایش شاخهزایی، فاکتوریل 7×3 در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تکرار و طرح آماری مورد استفاده در آزمایشهای پرآوری و ریشهزایی طرح پایه کاملاً تصادفی بود. نتایج نشان داد بیشترین شاخهزایی (33/4 شاخه از هر ریزنمونه) از ریزنمونههای لپه مستقر در محیط کشت MS حاوی 4 میلیگرم در لیتر کینتین (KIN) به همراه 01/0 میلیگرم در لیتر نفتالین استیک اسید (NAA) بهدست آمد. مدت‌زمان لازم برای آغاز شاخهزایی در حدود 21-15 روز به طول انجامید. برای پرآوری شاخههای تولیدی، ریزنمونهها در محیط کشت MS حاوی غلظتهای متفاوت دو نوع سیتوکنین (KIN یا BAP) به همراه 01/0 میلیگرم در لیتر NAA قرار گرفتند. بیشترین پرآوری شاخه در تیمار مشابه با شاخهزایی، در محیط کشت MS حاوی 4 میلیگرم در لیتر KIN به همراه 01/0 میلیگرم در لیتر NAA، بهدست آمد. همچنین نتایج نشان داد که ایندول بوتریک اسید (IBA) با غلظت 1 میلیگرم در لیتر مؤثرترین تیمار برای ریشهزایی بود. گیاهکهای ریشهدارشده با موفقیت توانستند مراحل سازگاری در شرایط گلخانهای را سپری کنند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اکسین؛ پرآوری؛ جنگل؛ گل‌گاوزبان؛ سیتوکنین | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,259 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,873 |
||