اثر مایهزنی توأم باکتریPseudomonas fluorescens و قارچ Glomus intraradices بر جذب عناصر غذایی در گیاه گوجهفرنگی تحت سطوح مختلف شوری | ||
| تحقیقات کاربردی خاک | ||
| مقاله 4، دوره 1، شماره 2، 1392، صفحه 45-60 اصل مقاله (398.42 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| مینا حکیمی* 1؛ ناصر علی اصغرزاد2؛ محمدرضا ساریخانی3؛ نصرت اله نجفی4 | ||
| 1فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز | ||
| 2استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز | ||
| 3استادیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز | ||
| 4دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز | ||
| چکیده | ||
| گیاهان در همزیستی با قارچهای میکوریز آربوسکولار (AMF) علاوه بر جذب بیشتر آب و عناصر غذایی، میتوانند مقاومت خود را در برابر تنشهای محیطی از قبیل شوری و یا خشکی افزایش دهند. تصور میرود حضور برخی از باکتریهای محرک رشد گیاه (PGPR) مخصوصاً سودوموناسها در ریزوسفر چنین گیاهانی احتمالاً اثر همافزایی داشته و اثرات مثبت قارچهای میکوریز را تشدید کنند. تحقیق حاضر به منظور بررسی اثر مایهزنی توأم (و تکتک) دو سویه از باکتریPseudomonas fluorescens و قارچ Glomus intraradices بر جذب عناصر غذایی در گوجهفرنگی رقم Super strain B تحت سطوح مختلف شوری اجرا شد. بدین منظور گیاه گوجهفرنگی در یک طرح فاکتوریل در قالب طرح پایۀ بلوکهای کامل تصادفی و سه تکرار با دو سطح قارچ Glomus intraradices (با مایهزنی (+AM) و بدون مایهزنی (-AM))، سه سطح باکتری Pseudomonas fluorescens (PFT:Pseudomonas fluorescens Tabriz، PFC: Pseudomonas fluorescens Chao و :PF0بدون مایهزنی) و چهار سطح شوری 56/1، 3، 6 و 9 دسیزیمنس بر متر (بهترتیب 1S تا 4S) حاوی مخلوطی از نمکهای NaCl، CaCl2، MgSO4 و Na2SO4 مورد بررسی قرار گرفت. سطوح شوری دو هفته پس از کاشت نشاها، بهصورت روزانه و به مدت 45 روز به گلدانها اضافه شد. 1S (56/1 دسیزیمنس بر متر)، EC محلول غذایی در آب مقطر بهعنوان محیط پایه بود. نتایج تجزیههای آماری نشان داد که در اکثر غلظت عناصر اندازهگیری شده مانند فسفر اندام هوایی، پتاسیم، کلسیم و منیزیم ریشه و نیز Ca/Na ریشه و K/Na ریشه و اندام هوایی تیمار PFT باعث افزایش معنیدار نسبت به تیمارهای PFC و شاهد شد (05/0P<) و غلظت سدیم ریشه و کلراید اندام هوایی در حضور تیمار PFC به طور معنیدار بیشتر از تیمارهای شاهد و PFT بود (05/0P<). غلظت سدیم، کلسیم، منیزیم و کلراید در اندامهای گیاه با افزایش شوری افزایش یافت، درحالیکه غلظت پتاسیم و فسفر روند کاهشی نشان دادند. بر اساس نتایج بدست آمده در این تحقیق، مایهزنی گیاه گوجهفرنگی با باکتری PFT، شاخصهای تحمل به شوری و در نتیجه شرایط رشد را در گوجهفرنگی بهبود میبخشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| باکتریهایمحرک رشد گیاه؛ قارچهای میکوریز آربوسکولار؛ عناصر غذایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,000 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,895 |
||