آمار
| تعداد نشریات | 14 |
| تعداد شمارهها | 193 |
| تعداد مقالات | 1,860 |
| تعداد مشاهده مقاله | 3,180,676 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 2,600,928 |
جداسازی و شناسایی جدایه های تریکودرما از خاکهای آلوده و ارزیابی تجمع زیستی عناصر سنگین Cd، Pb و Zn توسط آنها | ||
| تحقیقات کاربردی خاک | ||
| مقاله 1، دوره 13، شماره 4، اسفند 1404، صفحه 1-20 اصل مقاله (753.53 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.30466/asr.2026.55939.1876 | ||
| نویسندگان | ||
| انتصار مرزوق حسین1؛ میرحسن رسولی صدقیانی* 2؛ محسن برین3؛ محسن عابد علی موسوی4؛ سالار رضاپور5 | ||
| 1گروه علوم خاک ارومیه | ||
| 2دانشگاه ارومیه | ||
| 3گروه علوم خاک دانشگاه ارومیه | ||
| 4'گروه حفظ نباتات دانشگاه کربلا | ||
| 5عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه | ||
| چکیده | ||
| آلودگی خاکهای کشاورزی به فلزات سنگین، ناشی از استفاده بیرویه کودهای شیمیایی و منابع آبی آلوده، به عنوان یک چالش جدی برای محیط زیست و کشاورزی مطرح است. این عناصر مانند سرب (Pb)، کادمیوم (Cd) و روی (Zn)، نه تنها کیفیت محصولات کشاورزی را کاهش میدهند، بلکه یک تهدید جدی برای اکوسیستم و تنوع زیستی محسوب میشوند. در این زمینه، قارچ تریکودرما به عنوان یک میکروارگانیسم مؤثر در جذب فلزات سنگین و کاهش اثر سمیت آنها شناخته شده است. پژوهش حاضر با هدف جداسازی و شناسایی مولکولی جدایههای قارچ تریکودرما و ارزیابی کارایی آنها در زیستپالایی سرب، کادمیوم و روی در خاکهای آلوده انجام گردید. به منظور تحلیل ساختار ژنتیکی و عملکرد زیستی این جدایهها، از روش مولکولی PCR استفاده شد. تجمع زیستی آلاینده های مورد مطالعه و تاثیر جدایه های قارچی در کاهش اثرات سمی عناصر سنگین در غلظتهای 0، 50، 100 و 500 میلیگرم در لیتر ارزیابی گردید. نتایج نشان داد 45، 38، 12 و 8 درصد از جدایه به ترتیب متعلق به گونه های T. harzianum، T. longibrachiatum، T. virens و T. brevicompactum بودند. برای گونه های قارچی، Zn و Cd بترتیب بالاترین و پایین ترین سمیت را نشان دادند. بالاترین غلظت بازدارنده (MIC) در غلظت 500 میلی گرم در لیتر و برای گونه T. longibrachiatum مشاهده گردید. طبق نتایج این تحقیق گونه T. longibrachiatum در تجمع زیستی و کاهش غلظت Pb، Cd و Zn در محیط آلوده نقش چشمگیری داشت. بیشترین درصد تجمع زیستی عناصر سنگین در سطوح آلودگی 50 میلیگرم در میلیلیتر و بالاترین تجمع زیستی در غلظت 500 میلیگرم در میلیلیتر مشاهده شد و کادمیوم بیشترین درصد تجمع زیستی را به خود اختصاص داد. بنابراین، جدایه های قارچی Trichoderma spp می توانند نقش مهمی در تجمع زیستی آلودگیهای ناشی از Pb، Cd و Zn ایفا نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلودگی خاک؛ تجمع زیستی؛ PCR؛ کادمیوم؛ تریکودرما | ||
| مراجع | ||
|
Ahamed A. and Vermette P., 2009. Effect of culture medium composition on Trichoderma reesei’s morphology and cellulase production. Bioresource Technology, 100(23): 5979-5987.
Anand P., Isar J., Saran, S. and Saxena R.K. 2006. Bioaccumulation of copper by Trichoderma viride. Bioresource Technology, 97(8):1018-1025.
Andrade-Hoyos P., Luna-Cruz A., Osorio-Hernández E., Molina-Gayosso E., Landero-Valenzuela N. and Barrales-Cureño H.J. 2019. Antagonismo de Trichoderma spp. vs Hongos asociados a la marchitez de chile. Revista mexicana de ciencias agricolas, 10(6):1259-1272.
Babaeian E., Homaee M. and Rahnemaie R. 2012. Enhancing phytoextraction of lead contaminated soils by carrot (Daucus carrota) using synthetic and natural chelates. Water and Soil, 26(3):607-618.
Barea J.M., Pozo M.J., Azcon R. and Azcon-Aguilar C. 2005. Microbial co-operation in the rhizosphere. Journal of Experimental Botany, 56(417): 1761-1778.
Chaverri P., Branco-Rocha F., Jaklitsch W., Gazis R., Degenkolb T. and Samuels G.J. 2015. Systematics of the Trichoderma harzianum species complex and the re-identification of commercial biocontrol strains. Mycologia, 107(3): 558-590.
Chulalaksananukul, W. 2008. Construction of cellulase hyperproducers of Trichoderma reesei by genetic techniques. In: Sci Forum, 100p.
Ciecko Z., Kalembasa S., Wyszkowski M. and Rolka E. 2004. The effect of soil contamination with cadmium on the phosphorus content in plants. Electronic Journal of Polish Agricultural Universities, Environmental Development, 7(1).
Davet P., and Rouxel F. 2000. Detection and Isolation of Soil Fungi: By Pierre Davet and Francis Rouxel. Plymouth: Science Publishers, 188p.
du Plessis I.L., Druzhinina I.S., Atanasova L., Yarden O. and Jacobs K. 2018. The diversity of Trichoderma species from soil in South Africa, with five new additions. Mycologia, 110: 559-583.
Ebrahimi R., Rasouli-Sadaghiani M.H., Barin M. 2016. Isolation of phosphate-solubilizing microorganisms from wheat rhizosphere and evaluation of their solubilizing potential in presence of two insoluble phosphate sources, Applied Soil Research, 3(2): 29-41.
Elad Y, Lifshitz R and Baker R. 1985. Enzymatic activity of the mycoparasite Pythium nunn during interaction with host and non-host fungi. Physiological Plant Pathology, 27: 131-148.
Evangelou M.W., Ebel M. and Schaeffer A. 2007. Chelate assisted phytoextraction of heavy metals from soil. Effect, mechanism, toxicity, and fate of chelating agents. Chemosphere, 68(6): 989-1003.
Jang S., Kwon S.L., Lee H., Jang Y., Park M.S., Lim Y.W., Kim C. and Kim J.J. 2018. New report of three unrecorded species in Trichoderma harzianum species complex in Korea. Mycobiology, 46(3): 177-184.
Kaewchai S., Wang H.K., Lin F.C., Hyde K.D. and Soytong K. 2009. Genetic variation among isolates of Rigidoporus microporus causing white root disease of rubber trees in southern Thailand revealed by ISSR markers and pathogenicity. African Journal of Microbiology Research, 3(10): 641-648.
Kapoor A. and Viraraghavan T. 1995. Fungal biosorption—an alternative treatment option for heavy metal bearing wastewaters: a review. Bioresource Technology, 53(3): 195-206.
Kapoor A. and Viraraghavan T. 1997. Heavy metal biosorption sites in Aspergillus niger. Bioresource Technology, 61(3): 221-227.
Kredics L., Antal Z., Manczinger L., Szekeres A., Kevei F. and Nagy E. 2003. Influence of environmental parameters on Trichoderma strains with biocontrol potential. Food Technology and Biotechnology, 41(1): 37-42.
Li Y., Sun R., Yu J., Saravanakumar K. and Chen J., 2016. Antagonistic and biocontrol potential of Trichoderma asperellum ZJSX5003 against the maize stalk rot pathogen Fusarium graminearum. Indian Journal of Microbiology, 56: 318-327.
Lorito M., Woo S.L., Harman G.E. and Monte E. 2010. Translational research on Trichoderma: from 'omics to the field. Annual Review of Phytopathology, 48(1): 395-417.
Mazlumi Lyli, A., Alizadeh H., Broumand N. and Azami Sardooei Z. 2015. Evaluation of Trichoderma stability in different soils and its effects on the growth performance of cucumber. Biological Control of Pests and Plant Diseases, 4(2): 99-108.
Mohammadi K., Khalesro S., Sohrabi Y. and Heidari G., 2011. A review: beneficial effects of the mycorrhizal fungi for plant growth. Journal of Applied Environmental and Biological Sciences, 1(9): 310-319.
Mohammadi S.Z., Karimi M.A., Afzali D. and Mansouri F. 2010. Removal of Pb (II) from aqueous solutions using activated carbon from Sea-buckthorn stones by chemical activation. Desalination, 262(1-3): 86-93.
Murray M.G. and Thompson W., 1980. Rapid isolation of high molecular weight plant DNA. Nucleic acids research, 8(19); 4321-4326.
Nasiri Tuli, R., Shabanpour Shahrestani M., Farhangi M. B. 2025. Effect of Organic Residues, Bacillus and Trichoderma on Soil Structural Stability in two Soils with Different Textural Class, Applied Soil Research, 12(4): 92-109. doi: 10.30466/asr.2025.54974.1831
Nawaz K., Shahid A.A., Bengyella L., Subhani M.N., Ali M., Anwar W., Iftikhar S. and Ali S.W. 2018. Diversity of Trichoderma species in chili rhizosphere that promote vigor and antagonism against virulent Phytophthora capsici. Scientia Horticulturae, 239: 242-252.
Ochia Y., Katsuragi T. and Hashimoto K. 1987. Proteins in three seaweeds,“Aosa” Ulva lactuca,“Arame” Eisenia bicyclis, and “Makusa” Gelidium amansii. Nippon Suisan Gakkaishi, 53: 1051-1055.
Ojha A., Jaiswal S., Thakur P. and Mishra S.K. 2023. Bioremediation techniques for heavy metal and metalloid removal from polluted lands: a review. International Journal of Environmental Science and Technology, 20(9): 10591-10612.
Olsen S.R., 1954. Estimation of available phosphorus in soils by extraction with sodium bicarbonate. US Department of Agriculture. No. 939.
Rivera-Méndez W., Brenes-Madriz J. and Zúñiga-Vega C. 2018. Effects of the application of Trichoderma asperellum and its culture filtrate on the growth of onion seedlings. Revista Tecnología en Marcha, 31(2): 98-105.
Shah S.P., Roth A., Goya R., Oloumi A., Ha G., Zhao Y., Turashvili G., Ding J., Tse K., Haffari G. and Bashashati A. 2012. The clonal and mutational evolution spectrum of primary triple-negative breast cancers. Nature, 486: 395-399.
Sharma I.P. and Sharma A.K. 2020. Trichoderma–Fusarium interactions: a biocontrol strategy to manage wilt. Trichoderma: Host Pathogen Interactions and Applications, PP.167-185.
Shoresh M., Harman G.E. and Mastouri F. 2010. Induced systemic resistance and plant responses to fungal biocontrol agents. Annual Review of Phytopathology, 48(1): 21-43.
Skouboe P., J. C. Frisvad J. W. Taylor D. Lauritsen M. Boysen and L. Rossen. 1999. Phylogenetic analysis of nucleotide sequences from the ITS region of terverticillate Penicillium species. Mycological Research, 103: 873-81. https://doi.org/10.1017/S0953756298007904
Tudi M., Daniel Ruan H., Wang L.; Lyu J., Sadler R., Connell D., Chu C., Phung D.T. 2021. Agriculture Development, Pesticide Application and Its Impact on the Environment. International Journal of Environmental Research and Public Health. 18: 1112.
Vardhan K.H., Kumar P.S. and Panda R.C. 2019. A review on heavy metal pollution, toxicity and remedial measures: Current trends and future perspectives. Journal of Molecular Liquids, 290: 111197. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 98 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 99 |
||